در احادیث رسیده از ائمه معصومین (صلوات الله علیهم) نقل شده است که خداوند منّان در پاداش شهادت حضرت امام حسین (علیه السّلام) عطایایی را منحصرا به ایشان عنایت نموده است که از آن جمله قرار دادن امامت در نسل ایشان می باشد و این خبر را رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) قبل از ولادت حضرت امام حسین (علیه السّلام) به حضرت فاطمه (سلام الله علیها) داده اند. از عطایای منحصر به فرد دیگر عنایت شده به حضرت امام حسین (علیه السّلام) در عوض شهادت ایشان اینکه در تربت مطهر حضرت سید الشهداء (علیه السّلام) شفای تمامی امراض را قرار داده است. ویژگی منحصر به فرد دیگر این است که دعا زیر قبه حضرت امام حسین (علیه السّلام) مستجاب است و ايامى كه زائران به زيارت ایشان مي روند و برمى گردند جزء عمر آنان به شمار نمی آید.
در این باره در امالی طوسی حدیثی از حضرت امام محمد باقر و امام صادق (عليهما السّلام) نقل شده است که در این مجال ذکر می شود:
« أخبرنا ابن خشيش عن محمد بن عبد الله قال حدثنا محمد بن محمد بن معقل العجلي القرميسيني بسهرورد قال حدثنا محمد بن أبي الصهبان الذهلي قال حدثنا أحمد بن محمد بن أبي نصر البزنطي عن كرام بن عمرو الخثعمي عن محمد بن مسلم قال سمعت أبا جعفر و جعفر بن محمد (عليهما السلام) يقولان: إن الله (تعالى) عوض الحسين (عليه السلام) من قتله أن جعل الإمامة في ذريته و الشفاء في تربته و إجابة الدعاء عند قبره و لا تعد أيام زائريه جائيا و راجعا من عمره.
قال محمد بن مسلم: فقلت لأبي عبد الله (عليه السلام): هذا الجلال ينال بالحسين (عليه السلام) فما له في نفسه قال: إن الله (تعالى) ألحقه بالنبي (صلى الله عليه و آله) فكان معه في درجته و منزلته، ثم تلا أبو عبد الله «و الذين آمنوا و اتبعتهم ذريتهم بإيمان ألحقنا بهم ذريتهم» (1)
«محمد بن مسلم روايت کرده است كه از حضرت امام محمد باقر و امام صادق (عليهما السّلام) شنيدم فرمودند: خداى سبحان در عوض شهادت حضرت امام حسین (علیه السّلام) مقام امامت را نصيب ذريه آن بزرگوار نمود. شفای امراض را در تربت مقدس آن حضرت قرار داد و مستجاب شدن دعا را در نزد قبر مبارك آن بزرگوار قرار داد. ايامى را كه زائران ایشان به زيارت مي روند و بر مى گردند جزء عمر آنان به شمار نمی آید.
محمد بن مسلم مي گويد: به حضرت امام صادق (علیه السّلام) گفتم: اين خصلتها كه براى زائران حضرت امام حسین (علیه السّلام) باشد پس خود آن بزرگوار چه مقامى خواهد داشت؟ فرمودند: خداى مهربان حضرت امام حسین (علیه السّلام) را به پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) ملحق نموده و ایشان هم داراى درجه و منزلتی برابر با پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) قرار می دهد. سپس حضرت امام صادق (علیه السّلام) آیه «و الذين آمنوا و اتبعتهم ذريتهم بإيمان ألحقنا بهم ذريتهم: افرادى كه ايمان آوردند و ذريه ايشان از ايشان تبعيت كردند ذريه آنان را به آنان ملحق نموديم. (سوره مبارکه طور، آیه 21)» را تلاوت نمودند.
در تفسیر آیه 21 سوره مبارکه طور حضرت امام صادق (علیه السّلام) درباره مرتبه بودن خاندان عصمت با رسول الله (صلوات الله علیهم) چنین فرموده اند:
«محمد بن يحيى عن أحمد بن أبي زاهر عن الخشاب عن علي بن حسان عن عبد الرحمن بن كثير عن أبي عبد الله (ع) قال: قال الله تعالى «الذين آمنوا و اتبعتهم ذريتهم بإيمان ألحقنا بهم ذريتهم و ما ألتناهم من عملهم من شيء قال الذين آمنوا» النبي (ص) و أمير المؤمنين (ع) و ذريته الأئمة و الأوصياء صلوات الله عليهم ألحقنا بهم و لم ننقص ذريتهم الحجة- التي جاء بها محمد (ص) في علي (ع) و حجتهم واحدة و طاعتهم واحدة.» (2)
«حضرت امام صادق (علیه السّلام) در باب این سخن خدای تعالى فرمودند: «آن كسانى كه ايمان آورده اند و ذريه آنها پيرو آنهايند در ايمان، ما ذريه آنها را بدانها پيونديم و از كردارشان چيزى نكاهيم.» فرمودند: «الذين آمنوا» پيغمبر و امير المؤمنين و ذريه ائمه و اوصياء هستند كه به آنها پيونديم و نسبت به ذريه حجتى را كه پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) درباره حضرت امیرالمومنین (علیه السّلام) آورد، نكاهيم و حجت همه يكى است و طاعت همه يك حكم دارد.» (3)
در کمال الدین و تمام النعمة و بحار الانوار از قول حضرت امام صادق (علیه السّلام) نقل شده است که هنگامی که رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) به حضرت فاطمه (سلام الله علیها) خبر دادند که خداوند به خاطر شهادت حضرت امام حسین (علیه السّلام) امامت را در ذریّه ایشان قرار می دهد؛ حضرت زهرا (سلام الله علیها) به داشتن چنین فرزندی راضی شدند:
«حدثنا محمد بن موسى بن المتوكل رضي الله عنه قال حدثنا عبد الله بن جعفر الحميري قال حدثنا أحمد بن محمد بن عيسى قال حدثنا الحسن بن محبوب عن علي بن رئاب قال قال أبو عبد الله (ع) لما أن حملت فاطمة (ع) بالحسين (ع) قال لها رسول الله (ص) إن الله عز و جل قد وهب لك غلاما اسمه الحسين تقتله أمتي قالت فلا حاجة لي فيه فقال إن الله عز و جل قد وعدني فيه عدة قالت و ما وعدك قال وعدني أن يجعل الإمامة من بعده في ولده فقالت رضيت.» (4)
«على بن رئاب گويد، حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: چون حضرت فاطمه (سلام الله علیها) حضرت امام حسین (علیه السّلام) را باردار گرديد، رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) به ایشان فرمودند كه خداوند پسرى به تو مى بخشد كه نامش حسین (علیه السّلام) است و امت من او را خواهند كشت، حضرت فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: مرا به وى نيازى نيست، رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمودند: خداى تعالى درباره وى به من وعده اى فرموده است، حضرت فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: آن وعده چيست؟ رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمودند: مرا وعده فرموده است كه امامت پس از حسين در فرزندان وى باشد، حضرت فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: اكنون خشنود شدم.» (5)
همچنین در کمال الدین و تمام النعمة و بحارالانوار حدیث دیگری در همین باره ذکر شده است با این تفاوت که در حدیث قبل ذکر شده بود که این گفتگو در زمان بارداری حضرت فاطمه (سلام الله علیها) صورت گرفته است ولی در حدیثی که ذکر می شود زمان این گفتگو را پس از ولادت حضرت امام حسین (علیه السّلام) نقل می نماید:
«حدثنا محمد بن موسى بن المتوكل رضي الله عنه قال حدثنا علي بن الحسين السعدآبادي عن أحمد بن أبي عبد الله البرقي عن أبيه عن محمد بن أبي عمير عن غير واحد عن أبي بصير عن أبي عبد الله (ع) قال: لما ولدت فاطمة (ع) الحسين (ع) أخبرها أبوها (ص) أن أمته ستقتله من بعده قالت و لا حاجة لي فيه فقال إن الله عز و جل قد أخبرني أن [أنه] يجعل الأئمة من ولده قالت قد رضيت يا رسول الله.» (6)
«ابو بصير از حضرت امام صادق (علیه السّلام) روايت كند كه فرمود: چون حضرت فاطمه (عليها السّلام) حضرت امام حسین (علیه السّلام) را به دنيا آورد رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) به او خبر داد كه امتش بعد از وى حسين را خواهند كشت. فاطمه گفت: مرا به وى نيازى نيست. رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمودند: خداى تعالى به من خبر داده است كه ائمه را در فرزندان وى قرار داده است. حضرت فاطمه (عليها السّلام) فرمودند: اكنون خشنود شدم.» (7)
پی نوشتها
(1)الأمالی، صفحه 317 - بحار الأنوار، جلد44، صفحه 221
(2) الكافي، جلد1، صفحه 275
(3)أصول الكافي، جلد 2، صفحه 355 – 353
(4)كمال الدين و تمام النعمة، جلد2، صفحه 416 - بحار الأنوار، جلد44، صفحه 222
(5) ترجمه كمال الدين، جلد2، صفحه130
(6) كمال الدين و تمام النعمة، جلد2، صفحه 415 - بحار الأنوار (ط - بيروت)، جلد44، صفحه 221
(7) ترجمه كمال الدين، جلد2، صفحه 129
منابع
- قرآن کریم
- أصول الكافي، محمد بن يعقوب كلينى، مترجم: محمد باقر كمره اى، قم، اسوه، 1375ش.
- الأمالي، محمد بن الحسن طوسى، محقق / مصحح: مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة، 1414ق.
- بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، محمد باقر بن محمد تقى مجلسى، بيروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ دوم، 1403ق.
- ترجمه كمال الدين و تمام النعمة، محمد بن على ابن بابويه، مترجم: منصور پهلوان، محقق / مصحح: على اكبر غفارى، قم، دار الحديث، 1380 ش.
- الكافي، محمد بن يعقوب بن اسحاق كلينى، محقق / مصحح: على اكبر غفارى و محمد آخوندى، تهران، دار الكتب الإسلامية، 1407 ق.
- كمال الدين و تمام النعمة، محمد بن على ابن بابويه، محقق و مصحح: على اكبر غفارى، تهران، اسلاميه،1395 ق.
اترك تعليق