×
العربيةفارسیاردوEnglish
×
العربيةاردوEnglish
پخش زنده زیارت به نیابت تصاوير ویدیو اخباراشعار حسينىتحقیق و پژوهشگزارشاتگزارشهای تصویریپروژه ها و دستاوردهاخطبه نماز جمعهاخبار عتبات مقدسهگردشگری دینیصفحات دینیحضرت بقية اللهدانشنامه وارث الانبياء تماس با ما

آستان قدس حسینی

العربيةاردوEnglish

استدلالهای قرآنی در امامت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام)

- آیه نازل شده درباره لیله المبیت: 207 سوره مبارکه بقره

وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ  وَ اللَّهُ رَءُوفُ  بِالْعِبَاد.

و از ميان مردم كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‏فروشد، و خدا نسبت به [اين‏] بندگان مهربان است.

احاديث متواتر از عامه و خاصه نقل شده است كه اين آيه نازل شده است در شان حضرت امير المؤمنين (علیه السّلام) درزمانی كه در رختخواب پيغمبر خوابيد تا پیامبر به مدینه هجرت کند.

 

- آیه 37 سوره مبارکه بقره به شأن حضرت امیرالمومنین و اهل بیت (علیهم السلام) اشاره دارد.

فَتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ  إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيم

سپس آدم از پروردگارش كلماتى دريافت داشت (و با آنها توبه كرد.) و خداوند توبه او را پذيرفت چرا كه خداوند توبه‏پذير و مهربان است.

علامه مجلسى در كتاب بحار از در الثمين نقل نموده كه آدم (عليه السلام) در ساق عرش اسماء پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) و ائمه (عليهم السلام) را ديد، پس جبرئيل او را تلقين نمود، گفت بگو: يا حميد بحقّ محمّد يا عالى بحقّ على يا فاطر بحقّ فاطمة يا محسن بحقّ الحسن و الحسين و منك الاحسان.

فَتابَ عَلَيْهِ: پس بازگشت فرمود حق تعالى بر آدم (عليه السّلام) به رحمت كامل و فضل شامل خود. إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ: به درستى كه خداى تعالى بسیار توبه پذیر و عفو کننده از عقوبت به مغفرت و  بر بندگان بسيار بخشاينده و مهربان است.

تفسير اثنا عشري، جلد اول، صفحه 123

 

- آیه 124 سوره مبارکه بقره

 وَ إِذِ ابْتَلىَ إِبْرَاهِمَ رَبُّهُ بِكلَمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ  قَالَ إِنىِ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا  قَالَ وَ مِن ذُرِّيَّتىِ  قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظَّالِمِينَ.

و پروردگار ابراهيم او را به كارى چند بيازمود و ابراهيم آن كارها را به تمامى به انجام رسانيد. خدا گفت: من تو را پيشواى مردم گردانيدم. گفت: فرزندانم را هم؟ گفت: پيمان من ستمكاران را در بر نگيرد.

به اتفاق آرای پیشوایان حدیث و تفسیر و تاریخ از ابن عباس روايت كرده‏اند كه گفت: «پيامبر خدا فرمود: دعوت به من و على پايان يافت. ما هرگز بر بتان سجده نكرديم و پروردگار مرا به پيامبرى و على را به‏ ولايت برگزيد.

تفسیر اللوامع، جلد اول، 629

ترجمه نهج الحق و كشف الصدق، صفحه 197

مناقب علی بن ابیطالب (ع)، ابن مغازلی، صفحه 276

مناقب مرتضوی، کشفی ترمذی، 41

 

- آیه ود: آیه 96 سوره مبارکه مریم

 إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَاتِ سَيَجْعَلُ لهَمُ الرَّحْمَانُ وُدًّا

خداى رحمان كسانى را كه ايمان آورده‏اند و كارهاى شايسته كرده‏اند، محبوب همه گرداند.

شيعه و اهل سنّت نقل كرده‏اند كه اين آيه درباره حضرت امير المؤمنين (عليه السّلام) نازل گرديد.

در تفسير برهان حدود ده روايت در اين زمينه نقل شده است از جمله از امام صادق (عليه السّلام) روایت شده است:  «قال: نزلت فى على عليه السّلام فما من مؤمن الا و في قلبه حب لعلّى (عليه السّلام)».

زمخشرى در كشاف نقل كرده: رسول خدا به على بن أبى طالب فرمود: يا على بگو «اللهم اجعل لى عندك عهدا و اجعل لى في صدور المؤمنين مودة» پس خدا اين آيه را نازل فرمود. اين حديث در الميزان از «الدر المنثور» نقل شده است. طبرسى فرموده: درباره آيه اقوالى هست يكى اينكه اين آيه مخصوص به على (عليه السّلام) هست هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه در قلبش محبت مولا (عليه السّلام) وجود دارد.

تفسير أحسن الحديث، جلد ششم، صفحه36

 

- آیه هادی: آیه 7 سوره مبارکه رعد

وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ لَا أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌ مِّن رَّبِّهِ  إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ  وَ لِكلِّ قَوْمٍ هَادٍ.

كافران مى‏گويند: چرا از جانب پروردگارش معجزه‏اى بر او نازل نمى‏شود؟ جز اين نيست كه تو بيم ‏دهنده‏اى هستى و هر قومى را رهبرى است.

همان طور که خاصه و عامه به اتفاق روايت نموده اند «منذر» پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) و «هاد» حضرت على (عليه السّلام) است. از جمله فخر رازى در تفسير كبير از ابن عباس و حافظ ابو نعيم اصفهانى كه از مشاهير محدثان عامه است در كتاب «ما نزّل من القرآن فى حقّ علىّ عليه السّلام» به چندين سند روايت نموده است كه حضرت پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) دست مبارك به سينه خود گذاردند و فرمود: «انا المنذر» بعد دست به شانه على (عليه السّلام) گذاشتند فرمودند: انت الهادى يا علىّ بك يهتدى المهتدون من بعدى يعنى يا على راهنماى امت تو هستى و راه‏يافتگان بعد از من به تو هدايت يابند.

تفسير اثنا عشري، جلد ششم، صفحه 34

در كافى از حضرت باقر عليه السّلام روایت شده که فرمود: «منذر» رسول خدا و براى هر زمانى از ما هادى باشد كه هدايت نمايد مردم را به آنچه پيغمبر خدا آورده و هاديان بعد از رسول الله حضرت على (عليه السّلام) و بعد از ایشان اوصياء هر يك بعد از ديگرى است.

اصول كافى، جلد اول، صفحه 191

 

-  آیه سوال: آیه 24 سوره مبارکه صافات

 وَ قِفُوهُمْ  إِنهُّم مَّسئلُونَ: و نگه داريدشان، بايد بازخواست شوند.

ديلمى در فردوس الاخبار از ابى سعيد الخدرى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله در اين آيه شريفه فرمود: «انّهم مسئولون عن ولاية على بن أبي طالب».